Kadın başını eğdi. Sonra psikologa dedi ki: "Sen hiç sevmedin değil mi? Hayatın boyunca kimseyi gerçek anlamda sevmedin. Sadece buraya gelen insanlara tavsiyeler verdin ve kendin de bunlara inanarak yaşadın değil mi? Unut demek, sen değerlisin demek, O' nun kaybı demek, seni sevmeyen bir insan için hayatını mahvetmeye değer mi demek, bak güneş doğuyor, hayat devam ediyor, sevdiklerin için toparlanmak gerek demek ne kadar da kolay değil mi? Yok sen hiç sevmemişsin.. Ben kendimi kandırmayı bırakalı çok oldu. Ben onun beni sevdiğini biliyorum, sevmiyor değil sadece zorunluluklar yüzünden benden uzak duruyor.. Kaderine razı olmuş susuyor.. Ailesi için benden vazgeçiyor.. Onu bu noktada suçlayamıyorum bile.. Bunun için beni kırıyor olması beni delip geçiyor.. Benim O'nu unutmam için içi delen sözler söylemesi beni bitiriyor.. O'nu unutmak için, kalbimi soğutmak için söylediği her bir sözü yazdım, duvarıma astım, her gün görüp O'ndan nefret edeyim diye.. Olmuyor doktor olmuyor.. O'nu O'ndan bağımsız seviyorum ben.. Sen hiç sevdin mi gerçekten Doktor? Ben defalarca olmayacağını bile bile bitirmek istedim daha o istemeden ama sırf üzülmesin diye bitiremedim.. Ve ben O'na her gün daha da inandım, imkansızı gerçekleştireceğine inandım.. Gözlerimi kapadım, yarattığı masala kaptırdı kendimi.. Pişman değilim.. Yaşadığım her an en değerli hazinem.. Sonsuza kadar içimde taşıyacağım O benden vazgeçmiş olsa bile.. Sakın bana O sensiz de hayatına devam ediyor, başkasını sevecek, evlenecek deme, bilmiyor muyum sanıyorsun, biliyorum tabii ki şu an hayatını yaşadığını ama ben hep O'nun içinde ukde olarak kalacağım, yaşamadıklarımız içini yakacak, şimdi farkında değil belki hiçbir şeyin ama olacak.. Belki bir araya gelmek bir daha mümkün olmayacak ama iki seven ve birbirinden ayrı iki kalp olarak kalacağız.. O'nun seçtiği yok unutmak üzerine kurulu olacak ve hayatına bir sürüğ kadın girecek ve sonunda biri ile evlenecek.. Benim seçtiğim yol, sonsuza kadar O'nu sevmek olacak.. Elbette hayatıma devam edeceğim, yapmam gereken her şeyi bir görev gibi yapıp yaşıyormuş gibi yaparak yerine getireceğim. Ben hiç gelmeyecek bir hayali bekliyorum evet biliyorum farkındayım ama bu benim seçtiğim yol.. Ya O ya hiç.. Ebedi yalnızlık.. Hak edip etmemesi umurumda değil, sana göre, başkasına göre hatta tüm dünyaya göre hak etmiyor olabilir evet ama bana göre hak ediyor.. Ben her güne gözlerimi yüreğimde o var mı hâlâ diye başlıyorum.. Yüreğimde O'nu bulamayacağım, yüzünü unutacağım diye ödüm kopuyor.. Orada olduğunu fark edince gülümseyip "Günaydın aşk" diyorum.. Ve böylece güne başlıyorum.. Makyajımı yapıyorum, işe gidiyorum, gülümsüyorum, eve geliyorum, yatma vakti geliyor, ağlayarak yatakta sızıyorum.. Benim hayatımın özeti sonsuz kadar.. Evet sana göre delilik, tedavi edilmesi gereken bir delilik ama benim mutluluğum.. Bunu elimden almana izin vermeyeceğim Doktor"